«تادائو آندو»، معمار خودآموخته‌ی ژاپنی و برنده‌ی جایزه‌ی معماری پریتزکر، از آن دسته معمارانی‌ست که بیش از آنکه با فرم شناخته شود، با «سکوت» شناخته می‌شود؛ سکوتی که در بتن عریان، در دیوارهای صیقلی و در خلأهای نورانی آثارش تنیده شده است. معماری او بیش از نمایش اغواگرانه، تمرینی مداوم است برای کشف نسبت میان نور و تاریکی، خلأ و حضور، گذشته و اکنون. در…

اگر اوایل قرن بیستم با ظهور مدرنیسم و سرعت بالای تغییرات در شهرها، به‌خصوص در دوران پس از جنگ جهانی اول و دوم همراه بود، امروز دوران عبور از دنیای مدرن به دنیایی‌ست که ترکیبی از پایداری، احساس‌گرایی، زمینه‌گرایی و فناوری است. چالش‌های معماری عصر حاضر را می‌توان ساختِ بناهای پایدار، ارزان‌سازی مسکن اجتماعی، پیدا کردن متریال‌های سازگار با محیط‌زیست و اهمیت تغییرات اقلیمی دانست.…

نقبی به رویکردهای آموزش‌محور و یادگیری‌محور؛ با نگاهی به فیلم انجمن شاعران مُرده... بر پرده‌ی نقره‌ای یا در جعبه‌ی جادویی، فیلم و سینما فارغ از جنبه‌های سرگرم‌کننده‌اش می‌تواند ابزاری برای درک و فهم بهتر فلسه‌ی زندگی باشد. این یادداشت تلاش می‌کند تا با نقب زدن به زیرلایه‌های فیلمِ «انجمن شاعران مُرده»، نظام آموزشی حاکم را به تصویر بکشد. در خلال این نوشتار، رویکردها و روش‌های…

به‌طور معمول هر قرن با سه نسل معرفی و توسط انسان‌هایی که در بازه‌های زمانی ۳۰ ساله با شرایط خاص سیاسی، اقتصادی و اجتماعی متولد شده‌اند و زندگی کرده‌اند، تعریف می‌شود.آیا در نظر گرفتن عبارت «یک بازه‌ی ۳۰ ساله» برای هر نسل به‌طور یکسان قابل بحث نیست؟ تعریف بالا مربوط به انسان‌هایی‌ست که در خلال ۶۰ سال گذشته متولد شده‌اند، زندگی کرده‌اند و از اندوخته‌ی…

فرض کنید به شهری سفر کرده‌اید؛ کاری که به‌طور معمول انجام می‌دهید این است که از فرودگاه به هتل بروید؛هنگام خروج از ترمینال با تعداد زیادی تاکسی مواجه می‌شوید که در انتظار مسافر هستند. طبق روال همیشه به یکی از راننده‌های تاکسی می‌گویید که دقیق شما را به کدام مقصد برساند و هزینه‌ای را برای این کار پرداخت می‌کنید. همه‌ی ما کارشناس نیازهای خودمان هستیم…